De zomer van 2026 was, net als overal in Europa, heet, heter, heetst.
Gelukkig was het ook al heet in juni, dus toen de gasten kwamen, waren we voorbereid met ons eigen hitteplan. Wat het meest hielp, was de dagelijkse actie van Lucas: ’s avonds alle ramen open en ’s ochtends alles dicht, inclusief de gordijnen. Het werd wel een spookhuis binnen, maar we bleven koel.
Ook werd de siësta een belangrijk moment van de dag. Ik lag heerlijk met Nathan en Krishan op de bank en we keken een film. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel enge dinofilms gezien als deze zomer. Gelukkig mocht ik Nathans hand vasthouden. Het hele terrein was in de middag stil. Water werd gelukkig geen probleem. En onze gebeden om geen brand te krijgen zijn ook gehoord.
We hadden een klein maar heel fijn team. We hadden het gezellig en werkten heel harmonieus en efficiënt samen. En op de momenten dat het nodig was, kwam er uit allerlei onverwachte hoeken hulp.
Cursuweken
De cursusweken verliepen relaxed en waren over het algemeen goed bezocht. Wel opvallend weinig kinderen deze zomer, terwijl Richard en ook Sharon een heel leuk programma hadden. Voor volgend jaar gaan we daar meer promotie voor doen.
We hebben van de laatste kinderweek, gegeven door Femke en Fredy, een week voor 7 tot 77 gemaakt. Dat was eigenlijk heel erg leuk, met vooral tijdens de atelierochtenden een leuke, grote, gemengde groep.
De vrouwen in de groep van Griet en Barbara zagen er met de dag blijer en krachtiger uit.
Lisette en Sofie hadden twee grote groepen blije cursisten. Bij Gerard zijn, zoals altijd, de prachtige beelden die al in een steen verstopt zitten tevoorschijn getoverd.
Natuurlijk was er yoga met Pinky. En Ine liet ons de combinatie van celzouten en astrologie zien.
In het atelier was het als altijd een ontspannen, creatief feestje, net als bij de zangweek van Belinda. Het bevrijden van creativiteit en stemmen lijkt elk jaar nog weer beter te lukken.
Richard heeft zijn cursisten een voorproefje gegeven van hoe je met ontgiften en (ayurvedische) voeding veel fijner in je lijf kunt gaan zitten.
Teresa, een jonge medicijnvrouw uit Mexico, was twee weken bij ons. Zij bracht ons de kracht van edelstenen en rituelen. Haar broer Robertito was een onverwachte, onmisbare hulp tijdens het festival.
Het Next Generation Festival was klein maar bijzonder. Vooral de groep jonge dansers uit Palestina heeft een blijvende indruk gemaakt. Heel fijn was ook de samenwerking met het Palestina Comité uit Chaumont. Zij hebben uitstapjes met de jongeren gemaakt en zijn met een grote groep naar de dansvoorstelling op Lothlorien komen kijken.
De dansen hebben me meer geraakt dan alle NOS-berichten over de situatie in Gaza en de Westelijke Jordaanoever. De ellende, maar ook de veerkracht en trots van het Palestijnse volk werden zo krachtig verbeeld.
Loslaten
Ondertussen zijn Lucas en ik begonnen met het iets meer loslaten van Lothlorien, op een manier waarop Lothlorien gewoon doorgaat en een plek blijft voor mooie ontmoetingen, een plek om op te laden en nieuwe inspiratie op te doen. We zullen aankomende winter vaker weg zijn en steeds meer taken overlaten aan Guus, Barbara, Selina, Richard, Pinky en wie weet wie er allemaal nog bijkomen.
In oktober zijn we weer op Lothlorien voor de Yoga Teacher Training (3–31 oktober), de herfsteditie van de Bevrijd je creativiteit-week (18–24 oktober) en natuurlijk voor de half-halfweken (25 oktober–8 november), waarin vooral in het hout gewerkt wordt.
Tot gauw!
Fredy
